نا کجا آباد

نگاهم به نا کجا آباد است،

 و خود در شهری گمنام گم شدم ...

کوچه پس کوچه هایش شبح های ترسناکی هستند

که تمام هستیم را به تاراج بردند،

خدایا کجا ایستاده ام،

در قهقرای زندگی

چرا کسی فریادم را نمی شنود...............

                    اشرف سادات

/ 2 نظر / 41 بازدید
شطحیات

سلام صاحبخونه.. کسی خونه نیست..؟! سلام و عرض ادب خانم سادات همیشه گرامی حال شما..؟! راستش چندوقتی ازتون بی خبربودم و البته شماهم ناپیدا خدمت رسیدم که بر حسب وظیفه جویای حالتون شم.. که انشاال..هرجا که هستید دلتون شاد و لبتون خندون حتی اگه خیلی گرون باشه .. پرسون پرسون از این بلاگ به اون یکی بالاخره پیداتون کردم.. و خوشحالم که سعادت داشتم و خدمت رسیدم.. با آرزوی بهترین ها.. یاعلی.

یک دوست

هیچ فریادی در سکوت گم نخواهد شدن ولو نجوایی آرام در دل باشد ، بله نجوا و ترنم صدای دل رساتراز فریاد لب و حنجره است ، بنویس که قلم زندگی را قهقرای دلت نکند . با سپاس بانوی مهر.