نمی دانم

نمی دانم،

   ایستاده ام کجا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

             در ابتدا یا انتهای این راه ،

احساس هم دیگر مرا یاری نمی کند ،

                   عقل هم ،

                      در بودن و نبودن گم شده !!!!!!!!!

گیج ومنگ ایستاده ام ،

              دیدگانم هم چیزی جز سیاهی نمی بیند،

                              پلکهایم را هم می بندم ،

که شاید-

            در تاریکی آن

                      به روشنی برسم ،

                                تا  تو را در روشنایی ببینم

اما تو هم می ترسی 

            از پس این تاریکی به روشنایی من بیای!!!

نمی دانم کجا ایستاده ام

غرق در تاریکیم

                گم شدم در احساس و عقل !!!!!

                             سادات

/ 3 نظر / 37 بازدید
حجت اله یعقوبی

درود بر شما گرامی عالی ست[گل] دو قدم مانده به خندیدن برگ یک نفس مانده به ذوق گل سرخ چشم در چشم بهاری دیگر!!!.... تحفه ای یافت نکردم که کنم هدیه تان یک سبد عاطفه دارم همه ارزانی تان!

اکرم گلبان

سلام با خوندن این شعرمخصوصا وقتی به واژه نمی دانم رسیدم واقعا سردرگم شدم عمیق شعرمیگی وادم وغرق در احساس میکنی عزیزمهربون